فشن

در دنیای مدل ها چه می گذرد

شاید شما هم این روزها واژه هایی مثل مدل مانکن ومدلینگ را زیاد شنیده باشید.و مسلما اگر جوان هم باشید وسوسه ی دیده شدن حضور روی جلد مجلات داخلی و خارجی یا بیلبوردهای تبلیغاتی جذابیت این موضوع را برایتان صد چندان میکند.همه ی اینها بعلاوه ی خبر افتتاح آموزشگاهها دفاتر و آتلیه های عکاسی که در این زمینه فعالیت میکنند مرا بر آن داشت تا برای بدست آوردن اطلاعاتی بیشتر درباره ی این پدیده ی نو به سراغ یکی از صاحب نظران این زمینه در ایران بروم.
مجید حسینی یک فعال مدلینگ در این مرزو بوم، درخصوص تعریف خود از مدلینگ در گفتگو با خبرنگار فضای مجازی باشگاه خبرنگاران گفت : اولین موردی که در زمینه مدلینگ به ذهن افراد خطور میکند این است که به چهره و فیزیک مدلینگ توجه میکنند تا به هنر حرکت و یا جنس لباس و یا کالای مور نظر.و این حرفه هنوز در ایران به درستی جا نیفتاده است.
وی در پاسخ به سوال اینکه چطور وارد این کار شدید و چگونه پیشرفت کرده اید ، افزود: من به شخصه علاقه بسیاری به این رشته و حرفه دارم و میمیک صورت و حالت موهای من مورد پسند اطرافیان قرار گرفت تا جایی که یکی از دوستانم به نام نيما نادري ، در تهیه ژورنال برای آتلیه و راه اندازی یک شرکت مدلینگ از من چندین عکس گرفت و این مقوله اولین گام هایم در این حرفه بود.

وی با اشاره به اینکه به غیر از "کت واک" مدلینگ های دیگری در ایران نداریم بیان کرد: یکی از شاخصه های مهم فرد مدلینگ در ایران این است که صورت باید به طور کامل ، طبیعی بوده و هیچ دستکاری و یا جراحی در آن صورت نگیردو این امر به عنوان یکی از تفاوت های کار مدلینگ در ایران با غربی ها به شمار می رود.
وی در ادامه تصریح کرد: اصل و مبنای کار مدلینگ این است که شخص مدل هیچ گونه عمل جراحی انجام ندهد ، اما در ایران هر چقدر جراحی بیشتر باشد به عنوان اصلی ترین رکن مدلینگ مورد توجه بیشتری قرار میگیرد.

حسینی اظهار داشت : به طور کلی افراد مدلینگ باید بدون آرایش و گریم باشد ولی درایران این اصل رعایت نمی شود و عکس های آنان ادیت شده ( فتو مدل) مورد استفاده قرار میگیرد.

این مدلینگ جوان بیان کرد: من از سال ۸۶ فعالیت خودم را در زمینه کار مدلینگ آغاز کردم که تنها فقط یک یا دو شرکت در این زمینه فعال بودند و به مرور این شغل مورد توجه بیشتری قرار گرفت که حتی مردم عادت به خرید وسایل مورد نیاز خود از روی ژورنال و اینترنت داشتند تا حدی که مخاطب لباس را در تن مدل می بیند ، می پسندد و سپس خریداری میکند.

در حال حاضر حتی یک تولیدی کوچک در طول یک سال ، دو ژورنال در زمینه کاری خود تهیه و کالای مورد نظر خود را به مخاطب عرضه می کند.

وی در خصوص اینکه صفحه شخصی در فضای مجازی دارید گفت: بله دارم و این موضوع باعث دردسر در فضای مجازی برایم نشده است.

وی یاد آور شد: مخاطب فکر میکند اگر هر کسی یک عکس ادیت شده در یک فضایی زیبا قرار داده آن فرد به طور یقین تبلیغ یک کالایی را انجام می دهد، در صورتی که متاسفانه این طور نیست.

همچنین مدتی در شبکه های فضای مجازی همچون فیسبوک و اینستاگرام جا افتاده بود که کاربران با رفتن به آتلیه و کلی هزینه خود را به عنوان فرد مدلینگ در شبکه های اجتماعی معرفی کرده در صورتیکه واقعیت چیز دیگری است و این امر باعث به شبهه انداختن افکار عمومی در فضای مجازی شده که قوه تشخیص را از مردم سلب کرده چرا که این عکس ها هیچ گونه تفاوتی با عکس های ژورنالی ندارد.

بنابراین میتوان به جرات گفت ۵۰ الی ۶۰ درصد افراد ، مدلینگ نیستند و فقط عکس خود را ادیت و شفاف میکنند و مدیریتی در این مقوله صورت نمیگیرد.
این حرفه به دلیل اینکه قوانین مدون و مشخصی ندارد اگر یک سازمان و یا صنفی برای این رشته در نظر بگیرند از افرادی که در این زمینه استعداد دارند میتوانند بهرهمند شوند و از طرفی دیگر کسانی که در زمینه مدلینگ استعداد دارند کار قابل قبولی را به مخاطب ارائه می دهند.

 
برای دیدگاه ها کلیک کنید

جوابی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بالا